23 kwietnia dzieci z grupy II "Biedronki" wzięły udział w przeglądzie poezji
"Jaka piękna jest Warszawa
- miasto widziane oczami dziecka".

Impeza odbyła się w Urzędzie Gminy Targówek, a patronat nad nią objął zastępca Burmistrza Pan Sławomir Antonik.

Przedszkolaki pod kierunkiem nauczycielek Katarzyny Sobieraj i Jolanty Flejmer recytowały wiersz "Warszawa", który specjalnie na tę okazję napisała dla nich pani Jola F. Recytacja dzieci, interpretacja utworu oraz kolorowe stroje zostały owacyjnie docenione przez publiczność. Występ był bardzo udany. Śmiało można powiedzieć,że reprezentanci "Biedronek" debiut sceniczny mogą uznać za bardzo udany, a dzięki temu, że wiersz napisała ich pani były bardzo z siebie dumne, bo nikt wiecej go nie umiał i do tej pory nie słyszał .

Gratylujemy naszym "Maluszkom" odwagi i czekamy na następne występy.

19 kwietnia dzieci z grupy III "Motylki"
wzięły udział w przeglądzie wokalno - muzycznym - DEBIUTY.

Przedszkolaki pod kierunkiem nauczycielki Edyty Golik zaśpiewały piosenki - "W murowanej piwnicy" i "Czarny baranie".Występ dzieci był gorąco oklaskiwany przez rodziców. Śpiew dzieci, interpretacja utworów i góralskie stroje zostały owacyjnie docenione przez publiczność.
Impreza była bardzo udana, a z pośród naszych "motylkowych" wychowanków można było wyłonić prawdziwe, artstyczne dusze. Pani Edytka była ze swoich "Motylków" bardzo dumna.

My  gratylujemy i czekamy na następne występy.

Minęła kolejna Gwiazdka i misia nadal nikt nie kupował, aż pewnego dnia do sklepu weszła mała, może sześcioletnia dziewczynka. Miała na nosie ciemne okulary, chociaż tego dnia wcale nie było słońca, a w rączce białą, plastikową laseczkę, chociaż wcale nie była staruszką. Weszła do sklepu ze swoja mamą. Poprosiły o misie. Dziewczynka była niewidoma. Nic nie widziała. Nie znała kolorów, ani nigdy nie widziała tęczy, nie umiała sobie wyobrazić lecących w powietrzu ptaków, ale za to wszystko umiała zobaczyć rączkami. Wzięła do ręki najpierw bielusieńkiego misia. Najładniejszego ze wszystkich. Pomacała jego odstające uszka, dotknęła do łebka... i wzięła następnego, szarego. Ten też nie przypadł jej do gustu, bo miał troszkę ostre zakończenia łapek.

Na samym końcu ekspedientka położyła Brzydkiego Misia, bo i tak nie liczyła, że kiedyś ktoś go kupi. - To ten, ten mamusiu! - krzyknęła głośno dziewczynka - To jest mój misio. Mój piękny, kochany misiaczek - i z całej siły go przytuliła, a potem delikatnie pocałowała w brzydki, niebieski nosek. Od tej pory dziewczynka i misio nie rozstawali się nigdy. Na leżakowaniu spali pod jedna kołderką, u dentysty dziewczynka ściskała jego łapki, a kiedy trudno jej było coś zrobić, zawsze pytała o radę swojego przyjaciela. Inne dzieci śmiały się, kiedy widziały, jakiego brzydala ze sobą nosi. Ale dziewczynka każdemu proponowała, żeby wziął go do ręki. I wtedy działo się coś dziwnego. Przestawał wydawać się brzydki. Wszystkie dzieci zazdrościły dziewczynce. Pytały ja często skąd wiedziała, że ten misio jest taki cudowny, taki kochany. Przecież nie mogła tego zobaczyć, bo jest niewidoma. A ona zawsze im odpowiadała:

NAJWAŻNIEJSZE JEST NIEWIDOCZNE DLA OCZU.

Dnia 1 marca 2012 r.
odbyło się podsumowanie konkursu
"Przedszkolny ogród przyjazny naturze",
w którym dzieci z grupy "Motylków"
 pod kierunkiem pani Edytki Golik i Małgorzaty Bukowskiej.
 zdobyły główną nagrodę - I miejsce.
Organizatorem konkursu był Wydział Ochrony Środowiska pod patronatem
Burmistrza Dzielnicy, zaś partnerzy akcji to Fundacja" Nasza Ziemia"
oraz Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego.

DNIA 16.02 2012 nasze przedszkole odwiedziły Smerfy.

Zrobiło sie niebiesko i bardzo wesoło.

Pani Kasia S., która tego dnia pokazała,

że jest mistrzynią w wiedzy o Smerfach

przygotowała mnóstwo atrakcji. 

Bawiliśmy się ŚWIETNIE.

• Jeżeli dziecko żyje w ciągłym krytycyzmie, nauczy się potępiać.
• Jeżeli dziecko żyje otoczone wrogością, nauczy się walczyć.
• Jeżeli dziecko żyje z uszczypliwością, nauczy się wstydu.
• Jeżeli dziecko żyje w otoczone poczuciem krzywdy, nauczy się czuć winne.
• Jeżeli dziecko żyje w atmosferze tolerancji, nauczy się cierpliwości
• Jeżeli dziecko żyje w atmosferze podtrzymującej go na duchu ,pozna swoją wartość i będzie silne.
• Jeżeli dziecko żyje w atmosferze pochwał, nauczy się doceniać innych.
  
• Jeżeli dziecko żyje w sprawiedliwości, nauczy się sprawiedliwości.
• Jeżeli dziecko żyje w poczuciu bezpieczeństwa, nauczy się wiary.
• Jeżeli dziecko żyje w atmosferze akceptacji, nauczy się lubić i akceptować siebie.
• Jeżeli dziecko żyje w akceptacji i miłości, odnajdzie i pokocha siebie i cały świat. Odnajdzie szczęście w życiu.